suffocate

ថប់ដង្ហើម

1. verb ថប់ដង្ហើម, ស្លាក់ខ្យល់, ធ្វើឱ្យថប់ដង្ហើម
   to die or cause to die from lack of air or inability to breathe
   ស្លាប់ ឬធ្វើឱ្យស្លាប់ដោយសារខ្វះខ្យល់ ឬមិនអាចដកដង្ហើមបាន
   He almost suffocated in the thick smoke.
   គាត់ស្ទើរតែថប់ដង្ហើមស្លាប់នៅក្នុងផ្សែងដ៏ក្រាស់។

Synonyms: smother, choke, asphyxiate, stifle, strangle

Antonyms: breathe

Forms: suffocated, suffocating, suffocates