tabu

បម្រាម

1. noun បម្រាម, ទំនៀមតម
   a social or religious custom prohibiting a particular practice (variant of taboo)
   ទំនៀមទម្លាប់សង្គម ឬសាសនាដែលហាមឃាត់ទង្វើណាមួយ (ទម្រង់សរសេរមួយទៀតនៃ taboo)
   Talking about death was a cultural tabu.
   ការនិយាយអំពីរឿងសេចក្ដីស្លាប់ គឺជាបម្រាមវប្បធម៌មួយ។
2. adjective ដែលត្រូវហាមឃាត់, ដែលត្រូវតម
   prohibited or forbidden by custom
   ដែលត្រូវបានហាមឃាត់ដោយទំនៀមទម្លាប់
   That sacred grove is considered tabu to outsiders.
   ព្រៃពិសិដ្ឋនោះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកន្លែងហាមឃាត់សម្រាប់មនុស្សក្រៅ។

Synonyms: forbidden, prohibited, banned

Antonyms: permitted, allowed

Forms: tabus