tail

កន្ទុយ

1. noun កន្ទុយ
   the rear part of an animal's body
   ផ្នែកខាងក្រោយនៃដងខ្លួនសត្វ
   The dog wagged its tail happily.
   ឆ្កែនោះគ្រវីកន្ទុយយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។
2. noun ផ្នែកខាងកន្ទុយ, កន្ទុយយន្តហោះ
   the back or end part of an object
   ផ្នែកខាងក្រោយ ឬចុងបញ្ចប់នៃវត្ថុអ្វីមួយ
   We sat near the tail of the airplane.
   ពួកយើងអង្គុយនៅជិតកន្ទុយយន្តហោះ។

Synonyms: rear, end, back, stern

Antonyms: head, front

Forms: tails, tailed, tailing