throne

រាជបល្ល័ង្ក

1. noun រាជបល្ល័ង្ក, បល្ល័ង្ក
   a special chair used by a king or queen
   កៅអីពិសេសសម្រាប់ស្តេច ឬម្ចាស់ក្សត្រីគង់
   The king sat upon the golden throne.
   ព្រះមហាក្សត្របានគង់លើរាជបល្ល័ង្កមាស។
2. noun រាជ្យ, អំណាចរាជ្យ
   the power or position of being a monarch
   អំណាច ឬតំណែងជាព្រះមហាក្សត្រ
   He succeeded to the throne after his father died.
   ទ្រង់បានឡើងសោយរាជ្យបន្ទាប់ពីបិតាសោយទិវង្គត។

Synonyms: seat, sovereignty, crown

Forms: thrones, throned, throning