troublemaking

ការបង្ករឿង

1. noun ការបង្ករឿង, ការបង្កបញ្ហា
   The act of intentionally causing problems, arguments, or difficulty.
   សកម្មភាពដែលចេតនាបង្កបញ្ហា ជម្លោះ ឬការលំបាកដល់អ្នកដទៃ។
   He was expelled from school for troublemaking.
   គាត់ត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីសាលាដោយសារការបង្ករឿង។
2. adjective ដែលបង្ករឿង, ដែលបង្កបញ្ហា
   Causing difficulties or problems.
   ដែលតែងតែបង្កការលំបាក ឬបញ្ហា។
   She ignored her troublemaking brother.
   នាងមិនរវីរវល់ជាមួយប្អូនប្រុសដែលចូលចិត្តបង្ករឿងរបស់នាងទេ។

Synonyms: mischievous, disruptive, rowdy, unruly

Antonyms: cooperative, peaceable, well-behaved