twang

សូរតឹង

1. noun សូរតឹង, សំឡេងនិយាយតាមច្រមុះ, សូរខ្សែដេញ
   a strong ringing sound made by a plucked string, or a nasal tone of speech
   សូររោទ៍ខ្លាំងដែលកើតពីការដេញខ្សែ ឬសំឡេងនិយាយឡើងតាមច្រមុះ
   He spoke with a Southern twang.
   គាត់និយាយដោយមានសំឡេងឡើងច្រមុះបែបអ្នកស្រុកភាគខាងត្បូង។
2. verb ដេញខ្សែឱ្យឮសូរ, រោទ៍
   to make a sharp ringing sound like a string being plucked
   ធ្វើឱ្យឮសូរបន្លឺឡើង ដូចជាសូរដេញខ្សែឧបករណ៍តន្ត្រី
   She twanged the guitar string.
   នាងបានដេញខ្សែហ្គីតាឮសូរតែងៗ។

Synonyms: drone, vibration, accent, drawl

Forms: twangs, twanged, twanging