unbalance

ធ្វើឱ្យបាត់លំនឹង

1. verb ធ្វើឱ្យបាត់លំនឹង, ធ្វើឱ្យទន់ទោរ
   to upset the stability or physical balance of something
   ធ្វើឱ្យបាត់បង់លំនឹងរាងកាយ ឬភាពនឹងន
   A sudden gust of wind unbalanced the cyclist.
   ខ្យល់កន្ត្រាក់មួយរំពេចបានធ្វើឱ្យអ្នកជិះកង់បាត់បង់លំនឹង។
2. verb ធ្វើឱ្យវង្វេងស្មារតី, ធ្វើឱ្យរំជើបរំជួលចិត្ត
   to make someone mentally unstable or upset
   ធ្វើឱ្យនរណាម្នាក់បាត់បង់ស្មារតីល្អ ឬមិនប្រក្រតីក្នុងចិត្ត
   The tragic news threatened to unbalance her mind.
   ដំណឹងដ៏សោកសៅបានគំរាមកំហែងធ្វើឱ្យចិត្តរបស់នាងរំជើបរំជួលមិនប្រក្រតី។

Synonyms: destabilize, derange, upset, topple, disconcert

Antonyms: balance, stabilize, settle

Forms: unbalances, unbalanced, unbalancing