wayfaring

ការធ្វើដំណើរ

1. adjective ដែលធ្វើដំណើរ, ដែលដើរផ្លូវ
   traveling, especially on foot
   ដែលកំពុងធ្វើដំណើរ ជាពិសេសការដើរដោយថ្មើរជើង
   The wayfaring stranger stopped to ask for water.
   អ្នកដំណើរដើរផ្លូវចម្លែកម្នាក់បានឈប់សុំទឹកផឹក។
2. noun ការធ្វើដំណើរ, ការដើរផ្លូវ
   the activity of traveling on foot
   សកម្មភាពនៃការធ្វើដំណើរដោយថ្មើរជើង
   A life of wayfaring taught him many lessons.
   ជីវិតនៃការធ្វើដំណើរបានបង្រៀនមេរៀនជាច្រើនដល់គាត់។

Synonyms: traveling, journeying, wandering, roaming

Antonyms: settled, stationary