wedge

ស្នៀត

1. noun ស្នៀត, កំណាត់រាងត្រីកោណ
   a piece of wood or metal with a thick and thin edge used to split or hold things
   ដុំឈើ ឬលោហៈដែលមានចុងស្តើងនិងគល់ក្រាស់ សម្រាប់កល់ ឬពុះបំបែក
   Use a wooden wedge to keep the door open.
   ប្រើស្នៀតឈើមួយដើម្បីកល់ទ្វារឱ្យចំហ។
2. verb សៀត, ញាត់, កល់
   to pack or fit tightly into a small space
   ញាត់ ឬសៀតឱ្យណែនចូលទៅក្នុងកន្លែងតូចចង្អៀត
   He wedged his foot between the rocks.
   គាត់បានសៀតជើងរបស់គាត់នៅចន្លោះថ្ម។

Synonyms: cram, squeeze, jam, chock, pack

Forms: wedged, wedging, wedges