whip

រំពាត់

1. noun រំពាត់, ខ្សែតី
   a strip of leather or cord fastened to a handle, used for beating animals or people
   ខ្សែស្បែក ឬខ្សែពួរដែលភ្ជាប់នឹងដង ប្រើសម្រាប់វាយសត្វ ឬមនុស្ស
   He cracked the whip to urge the horse forward.
   គាត់បានគោះរំពាត់ដើម្បីជំរុញឱ្យសេះរត់ទៅមុខ។
2. verb វាយនឹងរំពាត់, រំពាត់
   to hit someone or something with a whip
   វាយនរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយដោយប្រើរំពាត់
   The rider whipped his horse.
   អ្នកជិះសេះបានវាយរំពាត់លើសេះរបស់គាត់។
3. verb វាយបំបែក, កូរបញ្ចូលគ្នា
   to beat cream or eggs rapidly to make them thick
   វាយក្រែម ឬពងមាន់លឿនៗដើម្បីឱ្យវាឡើងខាប់
   Whip the cream until stiff peaks form.
   វាយក្រែមរហូតដល់វាឡើងខាប់ល្អ។

Synonyms: lash, flog, beat, whisk

Forms: whips, whipped, whipping