wick

ប្រឆេះ

1. noun ប្រឆេះ, ប្រឆេះទៀន, ប្រឆេះចង្កៀង
   a cord or piece of string in a candle or oil lamp that is lit
   ខ្សែអំបោះនៅក្នុងទៀន ឬចង្កៀងប្រេង សម្រាប់អុជឱ្យឆេះ
   He trimmed the candle wick before lighting it.
   គាត់បានកាត់តម្រឹមប្រឆេះទៀនមុននឹងអុជវា។
2. verb ជក់ជាតិទឹក, បឺតស្រូបញើស
   to absorb and draw away liquid or sweat
   បឺតស្រូប ឬបង្ហួតទឹក ឬញើសចេញ
   This fabric wicks sweat away from the body.
   ក្រណាត់នេះជួយបឺតស្រូបញើសចេញពីរាងកាយ។

Synonyms: fuse

Forms: wicked, wicking, wicks