winch

រ៉កអូស

1. noun រ៉កអូស, ម៉ាស៊ីនរ៉ក
   a hauling or lifting device consisting of a cable winding around a drum
   ឧបករណ៍សម្រាប់អូស ឬលើកវត្ថុធ្ងន់ៗដោយប្រើខ្សែរុំ
   They used a winch to pull the car out of the mud.
   ពួកគេបានប្រើរ៉កអូសឡានចេញពីភក់។
2. verb យោង, អូសឡើង
   to pull or lift something using a winch
   ទាញ ឬលើកឡើងដោយប្រើម៉ាស៊ីនរ៉ក
   The rescue helicopter winched the climber to safety.
   ឧទ្ធម្ភាគចក្រសង្គ្រោះបានយោងអ្នកឡើងភ្នំឡើងទៅកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។

Synonyms: hoist, windlass, crane, pulley

Forms: winched, winching, winches