winded

ហត់ដង្ហក់

1. adjective ហត់ដង្ហក់, ដកដង្ហើមមិនទាន់, ថប់ដង្ហើម
   out of breath after vigorous physical exertion or a blow to the body
   ដែលថប់ដង្ហើមឬដកដង្ហើមមិនដល់គ្នាដោយសារការហត់នឿយឬត្រូវគេវាយចំទ្រូង
   He was completely winded after climbing five flights of stairs.
   គាត់ហត់ដង្ហក់យ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីឡើងជណ្តើរប្រាំជាន់។

Synonyms: breathless, out of breath, panting, gasping

Antonyms: rested