withers

ស្រពោន

1. verb ស្រពោន, ស្វិត, រោយ
   becomes dry and decays, especially of a plant
   ស្ងួតក្រៀមឬរលួយ ជាពិសេសចំពោះរុក្ខជាតិឬផ្កា
   The grass withers under the hot sun.
   ស្មៅស្រពោនស្វិតក្រោមពន្លឺថ្ងៃដ៏ក្តៅ។
2. noun ខ្ទងខ្នងសេះ, ស្មាខ្នង
   the highest part of the back at the base of the neck of a horse or dog
   ផ្នែកខាងលើបង្អស់នៃខ្នងត្រង់គល់ករបស់សត្វសេះឬឆ្កែ
   The horse stands sixteen hands high at the withers.
   សេះនោះមានកម្ពស់ដប់ប្រាំមួយហត្ថវាស់ត្រង់ខ្ទងខ្នង។

Synonyms: wilts, fades, dries, shrivels, declines

Antonyms: blooms, flourishes, thrives

Forms: wither, withers, withered, withering