woof

សំឡេងព្រុស

1. noun សំឡេងព្រុស, វូហ្វ
   the barking sound made by a dog
   សំឡេងដែលឆ្កែព្រុស
   The dog gave a low woof to alert us.
   ឆ្កែនោះបានព្រុសសំឡេងតិចៗដើម្បីដាស់តឿនយើង។
2. verb ព្រុស
   to make a barking sound
   បន្លឺសំឡេងព្រុស
   The puppy woofed at the stranger.
   កូនឆ្កែបានព្រុសដាក់មនុស្សចម្លែក។

Synonyms: bark, yelp, howl

Forms: woofs, woofed, woofing