wrestle

ចំបាប់

1. verb លេងចំបាប់, ប្រដាល់ចំបាប់
   to fight by holding someone and trying to throw them to the ground
   ប្រយុទ្ធដោយចាប់ឱបគូប្រកួត ហើយព្យាយាមផ្តួលទៅដី
   The two boys were wrestling on the floor.
   ក្មេងប្រុសពីរនាក់កំពុងលេងចំបាប់នៅលើឥដ្ឋ។
2. verb តស៊ូដោះស្រាយ, ជម្នះ
   to struggle difficultly with a problem or decision
   តស៊ូយ៉ាងលំបាកជាមួយនឹងបញ្ហា ឬការសម្រេចចិត្ត
   The committee is wrestling with a difficult decision.
   គណៈកម្មាធិការកំពុងតស៊ូដោះស្រាយការសម្រេចចិត្តដ៏លំបាកមួយ។

Synonyms: grapple, struggle, combat, fight, contend

Forms: wrestles, wrestled, wrestling