ទេសកាល
[ទេស-កាល]- ន ( បា. ទេស+កាល ) កាលសម័យរបស់ប្រទេស ឬកាលដែលនិយមទៅតាមប្រទេស ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន កាលដែលប្លែក; ពុំជួរកាល គឺកាលសម័យដែលបណ្ដាលឲ្យកើតមានហេតុឬអ្វីឡើងខុសពីធម្មតាកំពុងនៅសុខៗ មិនដឹងជាទេសកាលអ្វី ស្រាប់តែមកនាំបណ្ដាលឲ្យកំពូលចេតិយ រលំបាក់ខ្ទេចខ្ទីអស់ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ទាយភាគ ទិនបតី ទិនមណី ទិនមុខ ទិព្វ— ទិវាករ ទីក្សា ទីងមោង ទុក្ខ— ទូញបូញ ទើតទើង ទៀនគោល ទេសធម៌ ទៃគ្រូ ទោសមូល ទុំទេស ទំនាន់ ទាំមីង ទ្រងើង ទ្រទួយ ទ្រទេស ទ្រនុល ទ្រនូល ទ្រនើរ
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.