នាមប្បញ្ញត្តិ
[នាម័ប-ប័ញ-ញ៉ាត់]- ន ( បា. ) ការកំណត់ឈ្មោះ, ការឲ្យឈ្មោះ ។ ខ្មែរក្នុងសម័យបុរាណ ច្រើនតែជ្រើសរើសឈ្មោះតាមបង្គាប់ក្នុងក្បួនមហាទក្សា, ឯតាមការណ៍ពិត, ឈ្មោះនោះឥតមានគុណទោសឬសុខទុក្ខល្អអាក្រក់អ្វីទេ គឺតាមតែឲ្យឈ្មោះថាអ្វីក៏បាន, ដូចជាឈ្មោះ កង, កើត, កែវ, គង់, គាំ, ចម្រុង, ចម្រើន, ចាប, ព្រាប, នៅ, រស់, សុខ ជាដើម ពុំមែនសុទ្ធតែពិតដូចឈ្មោះទាំងនោះទេ ប៉ុន្តែទោះបីពុំពិតដូច្នោះក៏ដោយ មនុស្សក្នុងសកលលោក ក៏ច្រើនតែជ្រើសរើសយកឈ្មោះល្អៗឬពីរោះៗមកប្រើដែរ ពីព្រោះចង់ឲ្យកូនចៅបានសមប្រកបដូចឈ្មោះនោះៗ, នេះគឺជាការចាំបាច់របស់មនុស្សស្ទើរតែរាល់រូបក្នុងលោក នឹងបដិសេធចោលក៏ពុំកើត ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ចតុរង្គាធិបតី ច្រងាប់ច្រងិល ជីវិតិន្ទ្រិយ ជើងរមាំងណែងណង ទណ្ឌកម្មនាសនា ទន្ទ្រានខេត្ត ទន្ទ្រានខែត្រ ទិដិ្ឋវិបត្តិ ទំនតព្រះនេត្រ នក្សត្រប្ញក្ស នគររាជជើងព្រៃ នាមគ្គហណមង្គល និស្សយមុត្តកៈ បព្វជ្ជាចារ្យ បុត្រានុគ្រោះ បុរាណទុតិយិកា បច្ចន្តប្រទេស ប៉ប៉ាក់ប៉ប៉ើក បរមាភិសម្ពោធិ បរិវច្ឆនដ្ឋាន បាសាទិកសមាជិក បុនប្បុនក្ការ បោរាណានុបោរាណ បោសិតព្វកិច្ច
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.