បព្វជិតនាម
[ប័ប-ពៈ ជិតៈ នាម]- ន ( បា. បព្វជិត "អ្នកបួស" + នាម "ឈ្មោះ" ) ឈ្មោះនៃអ្នកបួស, ឈ្មោះសម្រាប់អ្នកបួស ( ដែលប្រើជាបាលី ) គឺនាមដែលចុះលើសន្លឹកឆាយាសម្រាប់ភិក្ខុ ឬដែលចុះលើសន្លឹកសង្ឃដីកា សម្រាប់សាមណេរ សម្រាប់ហៅជាជំនួសនាមកាលដែលនៅជាគ្រហស្ថ, ដូចជានាមថា ខេមានន្ទោ,ខេមាភិរតោ,ចន្ទាភោ,ជោតញ្ញាណោ, ពុទ្ធរក្ខិតោ ជាដើម : ភិក្ខុសួស្តិ៍-សយ មានបព្វជិតនាមជា ព្រហ្មបណ្ឌិតោ; សាមណេរ មាស-ម៉ុម មានបព្វជិតនាមជា សីលានន្ទោ ។ ល ។ តាមទម្លាប់ឬលំអានក្នុងវិន័យពុទ្ធសាសនា, កាលបើកុលបុត្តបានបួសជាសាមណេរឬបានឧបសម្បទាជាភិក្ខុរួចហើយ គេមិនហៅឈ្មោះដើមកាលដែលនៅជាគ្រហស្ថនោះទេ គេហៅចំពោះតែបព្វជិតនាមជានិច្ច ទោះសរសេរចុះក្នុងបញ្ជីឬក្នុងលិខិតផ្សេងៗជាផ្លូវការ ក៏គេប្រើចំពោះតែបព្វជិតនាមនោះឯង អ្នកផងគេស្គាល់តែនាមក្នុងផ្នួសថាជាឈ្មោះនៃភិក្ខុឬសាមណេរនោះៗប៉ុណ្ណោះ ។ ( អ្នកឥណ្ឌា, លង្កា, ភូមា, មន, គេប្រតិបត្តិតាមបែបនេះជាដរាប ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
និពទ្ធកុសល និព្វាននរក និម្មាបនិក និម្មានរតី និសីទនាការ បង្កួយត្រង បណ្ដូលល្ពៅ បណ្ឌិតមានះ បណ្ឌិតមានី បន្ទាយក្ដី បន្ទាយស្រី បបោសអង្អែល បរមត្ថវិទូ បាក់ជ័របាយ បាយបត្តបូរ បាយឡុកបាយឡ បាយឡបាយឡុក បុប្ផាកេសរ បុប្ផានារី បូជនីយេសក៍ បច្ចេកពោធិ បញ្ញានុរូប បញ្ញាបារមី បណ្ណាគារិក
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.