បុរាណ
[—រ៉ាន]- គុ ( សំ. បា. បុរាណ ) ចាស់, ដែលកើតមានមុន, ដែលមានយូរហើយ, ដែលធ្លាប់មានពីព្រេងនាយ : ពាក្យបុរាណ, របស់បុរាណ, ប្រាសាទបុរាណ ។ ប្រើជា ន. ក៏បាន : កាលពីបុរាណ, បុរាណពីដើម ។ ល ។ សព្ទនេះច្រើនប្រើជាបទសមាសភ្ជាប់នឹងនាមសព្ទឯទៀត, ដូចជា បុរាណកាល ( —រ៉ាណ:— ) កាលឬគ្រាពីដើម កាលពីព្រេងនាយ ។ បុរាណពិធី ( —រ៉ាណ:— ) បែប, បែបបទពីព្រេងនាយ ។ បុរាណភណ្ឌ (បុរ៉ាណៈភ័ន) របស់ចាស់, ទ្រព្យចាស់ ។ បុរាណរាជ (—រ៉ាណៈរាច) ស្ដេចពីព្រេងនាយ ។ បុរាណរាជ្យ (—រ៉ាណៈរាច) រាជ្យពីដើម ( ម. ព. រាជ និង រាជ្យ ផង)។ បុរាណវត្ថុ (—រ៉ាណៈ—) វត្ថុចាស់ (ដូចគ្នានឹង បុរាណភណ្ឌ ដែរ) ។ បុរាណវាទ —រ៉ាណៈវាត) ពាក្យពីព្រេងនាយ, ពាក្យចាស់។ បុរាណសម័យ (—រ៉ាណៈសៈម៉ៃ) សម័យពីដើម (ដូចគ្នានឹង បុរាណកាល) ។ ក្នុងកាព្យ អាចប្រើ បូរាណ បាន សម្រួលតាមសម្ផស្សកាព្យ ។ ម. ព. បូរាណ និង បោរាណ ទៀតផង ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
រដ្ឋាភិបាល វាយ កម្លាំង ស្រប ប្រព័ន្ធ គំនិត ជាក់ ភ្ជាប់ សេដ្ឋ នានា រៀបចំ ប៉ុន្តែ ហិរញ្ញ ណាស់ រួច ភាគី ផ្កា ប្រតិបត្តិការ ជំងឺ ចង ខ្សែ សាធារណៈ គ្មាន ស្ថិត
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.