ព្យញ្ជនៈ
[ព្យ័ញ-ជៈនៈ]- ន ( បា. ព្យញ្ជន; សំ. វ្យព្ជាន ) តួអក្សរដែលសម្រាប់ផ្សំជាមួយនឹងស្រៈ, លុះតែមានស្រៈផ្សំផង ទើបកើតច្បាស់ប្រាកដជាសម្ដីឡើងបាន ។ ព្យព្ជានៈសម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាខ្មែរក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះមាន ៣៣ តួ( ស្មើគ្នានឹងព្យញ្ជនៈខាងភាសាបាលីដែរ ) គឺ ក ខ គ ឃ ង, ច ឆ ជ ឈ ញ, ដ ឋ ឌ ឍ ណ, ត ថ ទ ធ ន, ប ផ ព ភ ម; យ រ ល វ ស ហ ឡ º ; កាលពីក្នុងសម័យបុរាណ ខ្មែរប្រើព្យញ្ជនៈ ៣៥ តួ ព្រោះមាន ឝ ឞ ពីរតួរនេះផង សម្រាប់ប្រើខាងភាសាសំស្ក្រឹត, រៀងរបៀបត្រង់ចន្លោះ វ និង ស ( វ ឝ ឞ ស ), ប៉ុន្ដែលើកលែងប្រើយូរហើយ, ត្រង់ពាក្យណាដែលត្រូវប្រើ ឝ ឞ ដូចជា បឝ្ចិម, ព្រះឱឞ្ឋ ជាដើមនោះ ប្រើតែ ស មួយនេះជាជំនួសជា បស្ចិម, ព្រះឱស្ឋ ដូច្នេះទៅវិញ ( សរសេរជា ព្យញ្ជន ក៏បាន ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន ( បា. ព្យញ្ជន; សំ. វ្យព្ជាន ) ម្ហូបក្រៅពីសម្លទឹក គឺម្ហូបក្រៀម, ម្ហូបគោក, ម្ហូបខាប់, ឬទឹកត្រី, ទឹកគ្រឿង, អន្លក់ ជាដើម ហៅ ព្យញ្ជនាហារ (ព្យ័ញ-ជៈនាហា) ក៏បាន ។ ម. ព. សូបៈ និង សម្ល ផង ។ បា. ឧត្តរិភង្គ ឈ្មោះម្ហូបគោកមួយប្រភេទក្នុង វិ. ពុ. ថាជាព្យញ្ជនៈ ដែរ ប្រហែលជា ប្រហិត ?វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ឃ្លា ត្បូង ផែនដី អាន សុំ តេ ចំ ធ្លាប់ លេខ ដក ទេវតា បាលី សារធាតុ ខំ ងាយ ស្ដាំ អាយុ កាតព្វកិច្ច ទុំ ពូជ ប្រតិបត្តិ ទំ សោ គោលនយោបាយ
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.