Skip to content

ភណ្ឌ

[ភ័ន]
  1. ន ( បា. ភណ្ឌ; សំ. ភា ណ្ឌ ) ទ្រព្យ, របស់; ដើមទុន; គឿងប្រើប្រាស់; អីវ៉ាន់; ប្រដាប់, គ្រឿងប្រដាប់ ។ ច្រើនផ្សំជាមួយនឹងនាមសព្ទឯទៀត, ដូចជា : ភណ្ឌទេយ្យ របស់ដែលត្រូវសង ( សំណង ); កសិភណ្ឌ គ្រឿងភ្ជួររាស់; គរុភណ្ឌ ទ្រព្យសង្ឃ; នានាភណ្ឌ, ពិពិធភណ្ឌ ឬ វិវិធភណ្ឌ ទ្រព្យផ្សេងៗ, របស់ច្រើនមុខដែលដាក់ក្នុងកំឡុងជាមួយគ្នា; បុរាណភណ្ឌ របស់ចាស់, ទ្រព្យចាស់; រាជភណ្ឌ ព្រះរាជទ្រព្យ; រាជកកុធភណ្ឌ គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់រាជ្យឬគ្រឿងឥស្សរិយយសសម្រាប់ក្សត្រិយ៍ ទ្រង់រាជ្យ; សេដ្ឋភណ្ឌ របស់ប្រសើរ, ទ្រព្យមានតម្លៃ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

ផ្លុំ ចង្កេះ កំហុស ដណ្ដើម សរ ស្ពាន ប្រទាល អារ ដំបៅ ចម្អិន ដាប ចតុ ពាន់ តេជះ អ្នកគ្រប់គ្រង ចេតនា ធានារ៉ាប់រង ប្រៀន សេរី ពន្ធគយ ឈូក មាត្រ យោល វណ្ណៈ

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.