មេឃ
[មេក]- ន ( សំ. បា. ) ចំហាយដែលកើតជាទឹកអណ្ដែតឯអាកាស, ពពកមេឃងងឹត, មេឃទូទឹម, មេឃមីរ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន លំហអាកាសខាងលើដែលល្ហល្ហេវផ្កាយពេញមេឃ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន មេឃទ្វារ ( មេឃៈទ្វា ) ចន្លោះពពក, ផ្ទៃមេឃ ( ព. កា. ) ។ មេឃនាទ ( មេឃៈនាត ) សូរផ្គរលាន់ ។ នាមដើមរបស់ឥន្ទ្រជិតជាបុត្រនៃក្រុងរាពណ៍ ( ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍ ) ។ មេឃបុប្ផា ឬ មេឃបុស្ប ( មេឃៈបុប-ផា ឬ —បុស ) ផ្ការបស់មេឃ គឺភ្លៀង ( ព. កា. ) ។ មេឃមណ្ឌល ( មេឃៈមន់ឌល់ ) មណ្ឌលមេឃ ( ជើងមេឃ ) ។ មេឃវណ្ណ ( មេឃៈវ័ន ) ព័ណ៌មេឃ, សម្បុរផ្ទៃមេឃ ( សំដៅមេឃប្រក្រតីដែលមានព័ណ៌ខៀវ ) ។ មេឃសព្ទ ( មេឃៈស័ប ) សូរមេឃគ្រហឹម, ផ្គរលាន់ ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ឋានៈ ប្រវត្តិសាស្ត្រ អស្ស កុម្មុយនីស្ត ការធានា វៀច ផ្ដៅ តាមតែ ខៀវ ពុះ ឆ្អិន ស្កាត់ ញែក តារាង រូ ស្ដ ទេព ទប់ទល់ ចង្រៃ ចោទ មនោ សោក រដ្ឋធម្មនុញ្ញ សីលធម៌
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.