Skip to content

រស្ស

[រ័ស-សៈ]
  1. គុ ( បា. រស្ស; សំ. ហ្រស្វ ) ខ្លី; ដែលមានរូបរាងខ្លី; តឿ; ទាបកន្តិល, កន្តុញ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន មនុស្សតឿ, សត្វតឿ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. ន ស្រៈមានសំឡេងខ្លី; សម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាបាលីមាន ៣ តូគឺ អ, ឥ, ឧ; ខាងភាសាសំស្ក្រឹតមាន ៦ តួគឺ អ, ឥ, ឧ, ឫ, ឭ, អះ ; ខាងភាសាខ្មែរមាន ៤ តួគឺ អិ, អឹ, អុ, អះ ( សម្រាប់ភាសាខ្មែរ, ស្រៈ អ នេះមិនទៀង គឺចួនកាលជា រស្សៈ ចួនកាលជា ទីឃៈ តាមសូរសំឡេងជា អៈ ខ្លី និង អ វែង, ដូចជា : ប៉ប្រក, ប៉ប្រង, ទទ្រម, ពពក, ពភល អ. ថ. ប៉ៈប្រក, ប៉ៈប្រង, ទៈទ្រម, ពៈពក, ពៈភល; ប៉ៈ, ទៈ, ពៈ, ជា រស្សៈ; ប្រក, ប្រង, ទ្រម, ពក, ភល ជាទីឃៈ ឬជាគរុ ); ស្រៈទាំងប៉ុណ្ណេះហៅថា ស្រៈរស្សៈ ឬ រស្សសរៈ ។ ព. ផ្ទ. ស្រៈទីឃៈ ឬ ទីឃៈ ឬ ទីឃសរៈ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

ចាប៉ី រត្នត្រ័យ ធ្លោយ ទន្ទេង វត្ស ពន្ធុ យុទ្ធនា អាក្រាត ពំនឹង ទីឃៈ រូបសព្ទ អៃ ដាស់ ទួង ជនបរទេស ជត ទ្រូ វណ សាវ័ក សុក្រ រសាត់ រយោង សុវត្ថិ មេអំបៅ

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.