Skip to content

លូខ

[លូក]
  1. គុ ( បា.; សំ. លូក្ស, រូក្ស ) សៅហ្មង; ថោកថយ ឬថយថោក, ថោកទាប ឬទាបថោក; ទន់ទាប, ទន់ថយ; ខ្ជីខ្ជា; ក្រីក្រ; ដែលត្រដាបត្រដួស។ ប្រើជាបទសមាសបានតាមការប្រកប អ. ថ. លូខៈ ដូចជា : លូខកម្ម អំពើសៅហ្មង; ការងារថោកទាប ។ លូខជីវិត ការរស់នៅដោយសៅហ្មង; ការរស់ត្រដាបត្រដួស ។ លូខជីវិន ឬ —ជីវី ដែលរស់នៅត្រដាបត្រដួស ( បើស្ត្រីជា លូខជីវិនី ) ។ លូខប្បណីតភាព ( លូខ័ប-ប៉:ណីត:ភាប ) ភាពឬភាវ:សៅហ្មងឬថោកទាបនិងឧត្ដម។ លូខប្រណីត ថោកថយខ្លះឧត្ដមខ្លះ : អាហារលូខប្រណីត ។ លូខព័ណ៌ សម្បុរសៅហ្មង, អន់, ស្រអាប់ ។ លូខភាព សេចក្ដីសៅហ្មង, ដំណើរថោកទាប ។ លូខភោជន ភោជនថោកទាប ។ លូខវាចា ឬ —វាទ សម្ដីខ្ជីខ្ជា, ពាក្យពុំគាប្បី។ លូខវាទិន ឬ—វាទី អ្នកដែលពោលពាក្យខ្ជីខ្ជា, ពុំគាប្បី ( បើស្ត្រីជា លូខវាទិនី ) ។ ព. កា. ថា : លូខវាទី ច្រើនប្រើសម្ដី ខ្ជីខ្ជាឥតបទ វាចង់ថាអ្វី ស្រេចតែនឹងមាត់ ពោលថាខុសភ្លាត់ ពុំបានការឡើយ ។ ខាង លូខវាទិនី ថា : លូខវាទិនី ជាស្រីញីកុំហៅស្រី ព្រោះវាប្រើសម្ដី ជាវចីពុំបានការ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

រួន រួល រើប រើម រេល រោស ឫសភ ។ល។ លឃុ លលេ លវោ លិញ លៀត លៀវ លេះ លំៗ វ័ធ វធូ វន– វ៉ប វរ– វលី វ៉ស វឹត

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.