វន
[វៈនៈ]- ន ( សំ. បា. វន ) ព្រៃ ។ ទឹក; ទីនៅ, ទីអាស្រ័យ; ផ្ទះ; ភូមិលំនៅ; . . .។ ប្រើផ្សំជាមួយនឹងសព្ទដទៃ: វនកុសុម ផ្កាព្រៃ; ផ្កាដុះក្នុងទឹក ។ វនគជ (–គច់) ដំរីព្រៃ។ វនគោចរ ការត្រាច់ស្វែងរកអាហារក្នុងព្រៃ។ វនចរ, វនចរក: ; វនេចរ ពនេចរ, ថ្មើរព្រៃ, ព្រានព្រៃ ។ វនជីវិកា ការចិញ្ចឹមជីវិតឬការរស់នៅក្នុងព្រៃ។ វនទេវតា ទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រៃ ។ វនន្តរ ( វៈន៉ន់-ដ; < វន + អន្ដរ "ចន្លោះ" ) ចន្លោះឬលង្វែកព្រៃ ។ វនបាល ឬ វនបាលកៈ អ្នករក្សាព្រៃ, អ្នកកាន់ការថែរក្សាព្រៃ ( បើស្រ្តីជា វនបាលី ឬ វនបាលិកា ) ។ វនបិសាច បិសាចរក្សាព្រៃ, ខ្មោចព្រៃ; ម្រេញគង្វាល ។ វនបុស្ប ( –បុស ) ផ្កាព្រៃ ។ វនប្បទេស ( វៈន័ប.ប៉ៈ– ) ឬ វនប្រទេស ព្រៃ, ព្រៃទាំងមូល ។ វនប្បវេស ( វៈន័ប-ប៉ៈ– ) ការចូលទៅកាន់ព្រៃ ។ ឈ្មោះកណ្ឌទី៤នៃមហាវេស្សន្ដរជាតក ( ព. ពុ. ) ។ វនមូលផលាផល ( វនៈមូលៈផៈល៉ាផល់ ) មើមដំឡូងនិងផ្លែឈើតូចធំក្នុងព្រៃ។ វនរតិ សេចក្ដីរីករាយក្នុងព្រៃ, ការចូលចិត្តនៅក្នុងព្រៃ ។ វនវប្បកម្ម (– វ៉ាប់-ប៉ៈ– ) ការដាំឈើព្រៃ, វិទ្យាសាស្រ្តខាងការបណ្ដុះនិងការថែរក្សាដើមឈើ ។ វនវប្បករ អ្នកដាំ, បណ្ដុះ, ថែរក្សាឈើព្រៃ ។ វនវាស ការនៅក្នុងព្រៃ ។ វនវាសី អរញ្ញវាសី; ( អ្នកនៅក្នុងព្រៃ ); បើស្រ្តីជា វនវាសិនី ។ វនសណ្ឌ ( វៈនៈ-សន់ ) ដងព្រៃ ។ វនស្ថាន ឬ វនដ្ឋាន ទីព្រៃ, តួព្រៃ ។ ល ។ វនាល័យ ( ម. ព. ពនាល័យ )។ វនាលី ជួរព្រៃ, ជាយព្រៃ ។ វនាវាស ( សំ. បា. < វន + អាវាស ) លំនៅក្នុងព្រៃ ។ វនាស្រម ( ម. ព. ពនាស្រម ) ។ វនាស្រ័យ ( ម. ព. ពនាស្រ័យ ) ។ ល ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ហិណ្ឌូ តម្រៀប រជ្ជកាល គុន ភ្នក គម្រប់ អាសាឍ ឧបមា ស្លន់ ឡូ កាក ចម្លាក់ សំយោគ រួសរាន់ ឥសី សញ្ជាតិ រាតត្បាត សាមគ្គី បង្វែរ ព្រាត ធ្យាន ទស្សន ប្រសា អន្សម
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.