Skip to content

សម្ផស្ស

[ស័ម-ផ័ស-សៈ ឬ សំផស់]
  1. ន ( បា.; សំ. សំស្បឝ៌) ការប៉ះពាល់ត្រូវព្រម ឬការប៉ះពាល់ត្រូវពេញ គឺការប៉ះប្រសព្វចួបគ្នានៃអាយតនៈខាងក្នុងនិងអាយតនៈខាងក្រៅក៏កើតសេចក្ដីដឹងឡើង ដូចយ៉ាងភ្នែក ( ជាអាយតនៈខាងក្នុង ) ឃើញរូប ( ដែលជាអាយតនៈខាងក្រៅ ) ក៏កើតចក្ខុវិញ្ញាណគឺសេចក្ដីដឹងតាមភ្នែក ថារូបនេះ រូបនោះជាដើម; សម្ផស្សមាន ៦ យ៉ាងគឺ ចក្ខុសម្ផស្ស, សោតសម្ផស្ស, ឃានសម្ផស្ស, ជិវ្ហាសម្ផស្ស, កាយសម្ផស្ស, មនោសម្ផស្ស ( ព. ពុ. ) ។ខ្មែរហៅពាក្យចួនក្នុងពាក្យដែលទទួលគ្នាឬដែលមានសូរសព្ទធ្ងន់ស្រាល តាមកំណត់មាត្រាកាព្យថា សម្ផស្ស ដែរ
    កាព្យមានពាក្យខុសសម្ផស្សគ្នា, សម្ផស្សពាក្យចួន ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

វិញ្ញាណ សណ្ដាប់ ច្របាច់ ខួរ ខ្លោច បជា របេះ មុខជា វេទ ស្វាមី ហក់ បញ្ញើ ហោម នាឡិ ប្រាំមួយ ព្រាង ស្បើយ បរិបូរ ជនបទ ព្រឹក្ស ហិន ហារ គុហា ថ្ពាល់

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.