សម្លោក
[សំ-ល៉ោក]- ន ( សំ. ឝ្លោក; បា. សិលោក " គាថា, កាព្យ; ពាក្យសរសើរ " ) ពាក្យស្លោក ។ ខ្មែរប្រើពាក្យស្លោកនេះផ្សេងពីសំស្រ្កឹតនិងបាលី គឺខ្មែរប្រើចំពោះតែពាក្យរៀលចួនរណ្ដំ ច្រើនតែទាយលក្ខណៈមនុស្សឬសត្វពាហនៈ គឺគោ, ក្របី, ដំរី, សេះ និងបសុសត្វមានឆ្កែ, ឆ្មាជាដើម, ដូចជាសម្លោកមនុស្សថា មុខខ្លា ចង្កាហ៊ីង ពោះទ្រពីង ច្រមុះទាល ទាយថា មនុស្សមានលក្ខណៈបែបនេះ ច្រើនអង់អាចរលុះរលាញ មានសម្ដីថ្វីមាត់ក្អេងក្អាង... ។ បើគោបម្រើមានសម្លោកថាខ្នងកោង ក្រចកញី កន្ទុយខ្លី ភ្នែកលៀន ទំនាយថា គោនេះខ្លាំងរួសស្រណុកប្រើមិនស្ពឹក ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន ចងសម្លោក ឬ និពន្ធសម្លោក តែងជាពាក្យស្លោក : ចាស់ៗ បានពិនិត្យលក្ខណៈហ្មត់ចត់ហើយ ទើបនិពន្ធសម្លោកទុក ។ ( ម. ព. ស្លោក ទៀតផង ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
រអ៊ូ ប្រិច ប៉ប្រិច ប្លឺម ប៉ផុត ផ្អឹះ របះរបើង ឈាបនដ្ឋាន បាណកសត្វ បុថុ ព្រោក ពីង កូវ ប្រកាប់ ប្រកៀក ស្ពឹក ប្រដំ បដិមា ប៉ផាប់ ប្រភា តម្រាស់ ផ្ញុច ប្រមុម រមៀល
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.