Skip to content

សិន្ធពអមរិន្ទ

[សិន-ធប់-អៈមៈរិន]
  1. ន ( បា. សិន្ធវ "សេះសិន្ធព" + អមរ "ទេវតា" + ឥន្ទ "ជាធំ; ព្រះឥន្ទ") ព្រះនាមក្សត្រិយ៍អង្គមួយ ជាតិរាស្ដ្រសុទ្ធបានសោយរាជ្យក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ពីក្នុងព្រះជន្ម ៧ ឆ្នាំ ក្នុងខាងចុងសតវត្សរ៍ទី ១២ នៃពុទ្ធសករាជ ( ព. ស. ១១៨១; ឆ្នាំរកានព្វស័ក គ. ស. ៦៣៧ ); ក្នុងព្រះរាជពង្សាវតារខ្មែរហៅ ព្រះបាទសន្ធិពអមរិន្ទបរមព្រហ្មកិល (ពញាក្រែក) ជាក្សត្រិយ៍មានបុណ្យអស្ចារ្យមួយអង្គក្នុងពួកក្សត្រិយ៍ខ្មែរ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

វិច្ឆន្ទគ្រឹះ វិទ្ធង្សនាការ វិប្បកិណ្ណភាព វិប្បដិសារិនី វិសេសនសព្វនាម វេមានិកប្រេតី វោហារុបជីវិនី សខិលសម្ភាសិនី សន្ទិដ្ឋមិត្ត សព្រហ្មចារិនី សម្លាក់សំខាន់ សម្លាប់កង្កែប សុរិន្ទាធិបតី សេះពាក់បង្កង់ សំខ្យានុគ្រោះ ស្របាក់ស្របាល អគ្នន្យ័ស្ត្រ អគ្នន្យុត្បាត អង្គុល្យាភរណៈ អជ្ឈត្តសន្ដាន អណ្ដាក់អណ្ដល់ អណ្ដាប់អណ្ដោយ អនិដ្ឋារម្មណ៍ អនិស្សយមុត្តក

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.