Skip to content

សេក្ខ

[សេក-ខៈ ឬ សេក]
  1. ន ( បា., សំ. ឝៃក្ស ) អ្នកដែលនៅកំពុងសិក្សា, អ្នករៀន ។ ខ្មែរបុរាណហៅក្មេងដែលនៅរៀនអក្សរក្នុងវត្តថា សេក្ខលោក ឬ កូនសេក្ខ (សិស្សលោក ឬកូនសិស្ស); ក្នុងសម័យឥឡូវក៍នៅមានប្រើខ្លះដែរ
    ហ៏មើលចាតចែងរៀបបាយឲ្យសេក្ខលោកផង! (អ្នកខែត្រតាកែវនិងខែត្រកំពតនិងខែត្រកំពង់ស្ពឺប៉ែកខាងលិចនៅប្រើពាក្យនេះជាងអ្នកខែត្រឯទៀត) ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន សេក្ខបុគ្គល ( សេកខៈបុកគល់ ) បុគ្គលអ្នកនៅកំពុងសិក្សាតទៅទៀត, បានខាងអរិយបុគ្គល៧ថ្នាក់គឺ អ្នកដែលបានសម្រេចសោតាមគ្គ, សោតាផល, សកទាគាមិមគ្គ, សកទាគាមិផល, អនាគាមិមគ្គ,អនាគាមិផល, អរហត្តមគ្គ ( ព្រោះនៅមានការសិក្សាឲ្យបានសម្រេចមគ្គផលតាមលំដាប់ថ្នាក់តៗ ទៅរហូតដល់អរហត្តផល ); ហៅខ្លីត្រឹមតែសេក្ខៈ ក៏បាន (ព. ផ្ទ. អសេក្ខៈ, អសេក្ខបុគ្គល ) ។ សេក្ខភូមិ ( សេក-ខៈភូម ) ថ្នាក់នៃសេក្ខបុគ្គល (ព. ផ្ទ. អសេក្ខភូមិ ) ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

សង្ការ ជំនោរ សមោសរ សារុង ស្គាំង សារវន្ត សុង្ក សញ្ជឹង ទ្រង់សោយ សូទ សូទ្រ សួង ជាយក្រុង ស្លេស្ម៍ ល្វន់ ឧរគ ស្តុតិ ស្បែ ស្រល់ លោកីយ៍ ឧទេន ហាវ អគ្និ ប៉ប្រះ

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.