Skip to content

សេនា

[—ន៉ា]
  1. ន ( សំ. បា. ) ពួកទាហាន, ពួកពល, រេហ៍ពល, កងទ័ព ។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះសំដៅសេចក្ដីថា "មេកងទ័ព, មេកងសឹក, អ្នកត្រួតពល" ក៏មាន
    សេនាទ័ពស្រួច, សេនាឆ្វេង, សេនាស្ដាំ, សេនាដៃឯក ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន សេនាកម្ម ( បា.; សំ. —កម៌ន‌៑ ) កិច្ចការឬបែបបទរបស់កងទ័ព ។ សេនាង្គ ( សំ. បា. < សេនា + អង្គ ) អង្គ, ចំណែកនៃកងទ័ពជើងគោក ។ តាមរបៀបក្នុងបុរាណសម័យចាត់ជា៤ពួក គឺ ១- កងទ័ពដំរី ( ហៅ ហត្ថានីក ); ២-កងទ័ពសេះ ( ហៅ អស្សានីក ); ៣-កងទ័ពរថ ឬ រទេះ ( ហៅរថានីក ); ៤-កងទ័ពថ្មើរជើង ( ហៅ បត្តានីក ); រួមទាំង៤ពួកនេះហៅ សេនាង្គ ឬ ចតុរង្គសេនា ឬក៏ហៅថា កងទ័ពមួយវាហិនី ក៏បាន ( ម. ព. អនីកលក្ខណៈ និង វាហិនី ផង ) ។ សេនាចរ ទាហានល្បាត ។ សេនាធិការ (សំ. បា. <សេនា + អធិការ ) អ្នកចាត់ការខាងកងទ័ព; អ្នកចាត់កងទ័ព ( អង្គសេនានី ឬអង្គការធំរបស់យោធា ឋិតនៅក្រោមបង្គាប់នៃឧត្ដមសេនីយ៍ ជាមេបញ្ជាការ សម្រាប់ទទួលភារៈចាត់ការឲ្យបានសម្រេចតាមសេចក្ដីបញ្ជា ) ។ សេនានិករ ពួកទ័ព, ប្រជុំកងទ័ព ។ សេនានីមេទ័ពធំ, នាយទាហានជាន់ខ្ពស់ ។ សេនានុព័ន្ធ សេនានីដែលចាត់ឲ្យទៅបំពេញកិច្ចការអមរាជការនានា ក្រៅពីរាជការសឹក ដូចជានាយទាហានជាន់ខ្ពស់ដែលនៅអមស្ថានទូតជាដើម ។ សេនាបតី ( —ប៉ៈដី; សំ. បា. —បតិ ) ចៅហ្វាយសេនា គឺមហាមាត្យ; មន្ត្រីស័ក្ដិធំទីចតុស្ដម្ភ ( ខ្មែរសម័យបុរាណហៅ ព្រះបាទអស់ជំនុំ ) ។ សេនាបតីសភា មន្ទីរជាទីប្រជុំប្រឹក្សាការផែនដីសម្រាប់ពួកសេនាបតី ។ សេនាប្រណេត្រិ ( —ណេត; សំ. —ប្រណេត្ឫ ) មេទ័ពរង ។ សេនាប្រមុខ មេទ័ពធំបំផុត, ស្ដេចសឹក ។ សេនាព្យុហៈ ឬ—ព្យូហ៍ ក្បួនទ័ព, របៀបកងទ័ព ។ សេនាមុខ ទ័ពស្រួច ។ សេនាយាត្រា ការចេញដើរនៃពួកទាហាន ។ សេនាសន្និបាត ការភ្ជុំកងទ័ព ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អញ តាង លោហៈ ផែនការ ត្បាញ ប្រដៅ បព្វជិត អំបោះ ទាហាន ករ ទល់ វាល ផឹក ចេក ដដែល ប្រាស លក្ខណ ស្នើ លទ្ធភាព អវយវៈ ត្រកូល លេច រៀល លម្អ

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.