សំស្ក្រឹត
[ស័ង-ស្ក្រិត ឬ ត. ទ. ស្រ. ស័ង-សៈក្រិត]- ន ( សំ. ក្ល.; សំ. សំស្ក្ឫត "ពាក្យសម្រិតសម្រាំង, ភាសាសម្រាំង", ឫ > រឹ; បា. សក្កដ ) ឈ្មោះភាសាដើមដំបូងបំផុតរបស់ពួកហិណ្ឌូ; លុះចំណេរកាលតៗមកដរាបដល់សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ សំស្ក្រឹតក្លាយជាមតភាសា ( ភាសាស្លាប់ ) ព្រោះមិនមានជនជាតិណាមួយប្រើជាសម្ដីសម្រាប់ជាតិរបស់ខ្លួនដោយគ្រប់គ្រាន់ឡើយ ( ប្រើខ្លះបន្តិចបន្តួច ), គ្រាន់តែទុកជាមូលភាសាឬប្រើកត់ត្រាគម្ពីរក្បួនច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតភាសានេះមានរបៀបវេយ្យាករណ៍ទៀងទាត់ល្អណាស់ភាសាសំស្ក្រឹតទុកដូចជាមាតាឬបងបង្កើតនៃបាលីភាសា របៀបវេយ្យាករណ៍ភាសាបាលីប្រើអនុលោមតាមសំស្ក្រឹតស្ទើរតែទាំងអស់ ( ខ្មែរសម័យពីដើមសរសេរជា សង្សក្រឹត ក៏មាន តែសម័យឥឡូវមិនប្រើ ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
ជំពូក ដើមទុន សមត្ថ ការផ្គត់ផ្គង់ គូទ កង់ ស្រកា ពង ប៉ិន មគ្គ ពិស ឋានន្តរ ទ្រាំ គ្រវាត់ កាស អាណិត ទ័ល សមាគម រក្ស បណ្ដឹង ទោះជា យុត្តិធម៌ សេរីភាព ស្ម័គ្រ
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.