Skip to content

អធិបតេយ្យ

[អៈធិប៉ៈតៃ, កុំថា —ប៉ៈតី]
  1. ន ( បា. < បធិបតិ + ភាវ, ដោយអំណាច ឯយ្យ-បច្ច័យត្រូវលុប ឥ របស់ តិ ចេញ ផ្សំជា អាធិបតេយ្យ, ប៉ុន្តែខ្មែរយើងធ្លាប់ប្រើជា អធិបតេយ្យ តាមស្រួលមាត់យូរហើយ ) អធិបតីភាព, ភាវៈនៃបុគ្គលជាអធិបតី, ឥស្សរភាព, អំណាចដាច់ខាតលើខ្លួនតាមគន្លងច្បាប់បើកសិទ្ធិឲ្យ
    ប្រទេសឯករាជ្យ មានអធិបតេយ្យពេញលក្ខណៈ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន កុំប្រើជា អធិបតេយ្យភាព ឡើយ ដ្បិត អធិបតេយ្យ ប្រែថា "ភាវៈឬភាពនៃ . . . ជាអធិបតី" ដូចគ្នានឹង អធិបតីភាព** ដែរស្រេចទៅហើយ, បើប្រើជា អធិបតេយ្យភាព ត្រូវប្រែថា "ភាពនៃភាពនៃ . . . ជាអធិបតី", ប៉ុន្តែបើប្រើជា អធិបតីភាព បាន ។ បើផ្សំជាមួយនឹងសព្ទឯទៀត ត្រូវប្រើជា អាធិបតេយ្យ តាមលំនាំវេយ្យាករណ៍បាលីបាន ដូច ធម្មាធិបតេយ្យ, លោកាធិបតេយ្យ, ប្រជាធិបតេយ្យ ជាដើម ( មើលក្នុងពាក្យ អធិប, អធិបតី ទៀតផង ) ។ **ពាក្យ "អធិបតីភាព" ត្រូវបានកែតម្រូវពីពាក្យដើម "អធិបតិភាព" ដោយហេតុថាមានតែពាក្យ "អធិបតីភាព" អនុលោមតាមវចនានុក្រមខ្មែរ សម្ដេច ជួន ណាត។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

រហែក នវ ទន្ទេញ នារី មូត្រ ស្រុត រនាំង ខន្ធ ភោ ល្អក់ អេះ សរីរៈ ការយល់ដឹង យុត្តាធិការ ស្ថាប័នមានសមត្ថកិច្ច យាតិ រដ្ឋបាលក្រុង ឆ្នាំជាប់ពន្ធ លទ្ធផលក្នុងឆ្នាំ បំពង់ក ច្រឡោត វង្វេង ច្រូត និទាន

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.