Skip to content

អធ្យោគ

[អ័ត-ធ្យោក]
  1. ន ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ. បា. អធិយោគ "ព្យាយាមដ៏លើសលុប, ដ៏មុតមាំ" ។ ខ្មែរប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "ការអត់ឱន; អត់ធ្មត់; ការពុំប្រកាន់ទោស, ពុំយកក្ដី, ការអត់អាស្រ័យឱ្យ"
    មានអធ្យោគ, ដោយអធ្យោគ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន ប្រើជា កិ. ក៏បាន
    ត្រូវអធ្យោគគ្នាទៅ ! ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. ន អធ្យោគអធ្យាស្រ័យ អធ្យាស្រ័យអត់ឱន
    មានអធ្យោគអធ្យាស្រ័យរកគ្នា ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អទិន្ន អទ្ធគូ អធម្ម— អធរមាន អធិគត— អធិគុណ អធិជ័យ អធិយោគ អធិលោក អធិវាស អធិសីល អធុនិក អធ្វ័ន អន័គ្ឃ អនគ្ឃា អនង្គ— អនង្គណ អនញ្ញ— អនញ្ញា អនត្ថ— អនន្ត— អនន្តរ អនារ្យ អនរិយ—

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.