Skip to content

អនរិយ

[អៈន៉ៈរ៉ិយៈ]
  1. គុ ( បា. < អន៑ "មិន, ពុំ, ឥត" + អរិយ "ប្រសើរ; ល្អ" ឬ សំ. < អន៑ + អាយ៌ ) ដែលមិនមែនជាអរិយៈ; ដែលពុំប្រសើរ; មិនល្អ; ថោកទាប; ដែលមិនចម្រើន; ដែលមិនចុះរបៀប, ឆ្គង, ខ្ជីខ្ជា ( សរសេរជា អនរិយៈ ឬ អនារ្យៈ ក៏បាន ) ។ ព. ផ្ទ. អរិយ, អារ្យ ឬ អរិយៈ, អារ្យៈ ។ អនរិយជន ឬ អនារ្យ— ជនពុំប្រសើរ, ជនមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ខ្ជីខ្ជា ។ អនរិយធម្ម ឬ អនារ្យធម៌ សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទខ្ជីខ្ជា, រយីករយាក; អំពើព្រៃផ្សៃ, កំណាចឃោរឃៅ, អំពើសាហាវយង់ឃ្នង ។ អនរិយប្បទេស ឬ អនារ្យប្រទេស ប្រទេសមិនចម្រើន, ប្រទេសឥតរបៀប ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អដ្ឋង្គិក អថ៌ អត្ថបដិរូប អត្ថង្គត អថ អទាសតា អធិសីលសិក្ខា អធិរាជិនី អាយតន កណ្ដែងកណ្ដោច អនាថជន អាមិសៈ យុគលពិន្ទុ អនាស្រព អរហន្តី អនិច្ចកម្ម អនិច្ចធម្ម អនុពាល អនេកជាតិ ហេមន្តរដូវ ជំនំ វីវរ អន្តរាកថា អន្តិមសាសន៍

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.