Skip to content

អន្ន

[អ័ន-ន៉ៈ]
  1. ន ( សំ. បា. < អទ ឬ អទ៑ "ស៊ី" + ត < ន្ន, លុប ទ ឬ ទ៑ ចោល ) របស់ដែលត្រូវស៊ី ( គ្រឿងស៊ីមានបាយជាដើម ) ។ អន្នកាល ពេលបាយ ( វេវ. ភត្តកាល ) ។ អន្នកិច្ច កិច្ចបរិភោគអាហារ ( វេវ. ភត្តកិច្ច ) ។ អន្នទាន ការឲ្យបាយចំណី ( ដល់បដិគ្គាហកឬបដិគ្គាហិកា ) ។ អន្នបាន គ្រឿងស៊ីនិងគ្រឿងផឹក, បាយទឹក ។ ល ។ ប្រើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃក៏បាន, ដូចជា បុព្វន្ន ( < បុព្វ "មុន" + អន្ន ) របស់ដែលត្រូវស៊ីមុន ។ អបរន្ន ( អៈប៉ៈ— ; < អបរ "ក្រោយ, ខាងក្រោយ" + អន្ន ) របស់ដែលត្រូវស៊ីក្រោយ ។ បុព្វន្នាបរន្ន របស់ដែលត្រូវស៊ីមុននិងរបស់ដែលត្រូវស៊ីក្រោយ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អចល— អចលា អចិរ អដដៈ អតិ— អថ័ន អធម៌ អធោ— អនិល អនុ— អនុជ អនោម អពពៈ អពយព អភយ— អភាព អភិ— អភូត អមគម អមត— អមរ— អមូល អមោឃ អយោ—

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.