Skip to content

អបោគណ្ឌ

[អៈប៉ោគ័ន]
  1. គុ ( សំ. ) ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន ( កម្លាច )
    មនុស្សអបោគណ្ឌ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. គុ ន. អ្នកដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; មនុស្សកម្លាច, កូនក្មេង ។ ព. កា. ថា
    មនុស្សអបោគណ្ឌ ច្រើនតែភ័ន្តវល់គំនិត ព្រោះគ្នាមានចរិត មិនដិតដល់ខ្វល់ម្ដងៗ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

អន្ធិកា អន្ល៉ាយ អបចាយិត អបរាជ័យ អបរាជិត អបរិមាណ អបលោកនៈ អបសក្ដិ អបាករណ៍ អបុត្តក អបេក្ខា អបេក្សា អប្បការ អប្រការ អប្បដិ— អប្បនា— អប្បិយ— អប្បិយា អប្បិយោ អប្បោទក អប្រតិ— អប្រមាណ អប្រមាថ អប្រិយ—

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.