Skip to content

អភ័ព្វ

[អៈភ័ប]
  1. គុ ( បា. អភព្វ; សំ. អភវ្យ, ខ្មែរផ្លាស់ វ ជា ព ប្រើជា អភព្យ ឬ អភ័ព្យ ) ដែលមិនគួរ, ពុំគួរដល់កិច្ចការ, ដែលពុំអាច; ដែលឥតសំណាងល្អ, មានសំណាងតិច; ដែលឃ្វាងចាកប្រយោជន៍ឬឃ្វាងចាកមគ្គផល ។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "ដែលឥតភ័ព្វ, ដែលមានសំណាងតិច; ដែលទំនុកបម្រុងគេឬធ្វើគុណទៅរកគេហើយច្រើនតែត្រឡប់ជាបានទោសមកវិញ"
    មនុស្សអភ័ព្វ; ខ្ញុំអភ័ព្វណាស់ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. គុ ព. ផ្ទ. ភ័ព្វ ឬ ភ័ព្យ ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ សរសេរជា អភព្វ អ. ថ. អៈភ័ប-ពៈ, ដូចជា អភព្វជាតិ ឬ អភព្វដ្ឋាន កំណើតអភ័ព្វ ។ អភព្វបុគ្គល បុគ្គលអភ័ព្វ ។ ព. វិ. ពុ. បុគ្គលដែលមិនគួរបួសក្នុងពុទ្ធសាសនា . . . ( ព. ផ្ទ. ភព្វបុគ្គល ) ។ អភព្វរូប សភាពពុំសមគួរ; ដែលមានសភាពពុំសមគួរ; ការឃ្វាងចាកប្រយោជន៍ឬចាកលាភ; សេចក្ដីទុក្ខ ( ព. ផ្ទ. ភព្វរូប ) ។ អភព្វាគមន៍ ( —គំ; បា. អភព្វ + អាគមន "ការមក, ការដល់; ការបានសម្រេច" ) អ្នកដែលមានឧបនិស្ស័យស្ដើងស្ដួចឬដែលមានសំណាងតិច ពុំអាចនឹងសម្រេចមគ្គផលបាន ( បើស្ត្រីជា អភព្វាគមនា អ. ថ. —គៈមៈ— ) ។ ល ។ ( ព. កា. ប្រើជា អភព្វា, អភព្វោ ក៏បាន ) ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

ពភ្លែះ ឧបោសថាគារ ព្យាករណ៍ ពុទ្ធិក ក្រេវក្រោធ រម្ងាស់ ព្រលែត ព្រវីព្រវារ រពីង តារាសាស្ត្រ ព្រហ្មចារី ភតិ ភេរវ ភ្លក្ស ភ្លូ មង្កុ សារមន្ទីរ បាបមិត្ត យញ្ញ ពិម្ពា ទាយាទ រំហ័ស រកេត រគាម

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.