អាកាស
- ន (បា. ; សំ. អាកាឝ) ប្រទេសវាលល្ហល្ហេវធ្លុងត្លេវ, ទីវាលធេងទទេ, ចន្លោះធេងទទេ; លំហមេឃ; ទីឱកាសដែលមានផ្លូវខ្យល់; ចន្លោះដែលមានខ្យល់ចេញចូលបានសត្វហើរនាអាកាស, កណ្ដាលអាកាស ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន លំហមានខ្យល់, ផ្លូវខ្យល់ទីនេះមានអាកាសល្អ, យកខ្យល់អាកាស, ហាលអាកាស ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អាកាសៈ, ដូចជា អាកាសកក្សា ( ––ក័ក-ក្សា ) កណ្ដាប់មេឃ ។ អាកាសកសិណ ( ––កៈ–– ) កសិណដែលមានអាកាសជាអារម្មណ៍ឬដែលយកអាកាសជាអារម្មណ៍ ។ អាកាសគង្គា គង្គានាអាកាស គឺធារទឹកឬធ្នារទឹកឯអាកាស (ទឹកក្នុងអាកាស) ។ អាកាសគាមិន ឬ–– គាមី អ្នកដែលទៅតាមអាកាសបាន គឺពួកសត្វដែលហើរបាន (ប្រើដោយសន្មតតាមសម័យនិយម, អ្នកជិះយន្តហោះ ក៏គួរហៅដូច្នេះបានដែរ; បើស្ត្រីជា អាកាសគាមិនី ។ វេវ. អាកាសយានិក; ––យានិកា) ។ អាកាសចរណ៍ ការត្រាច់តាមអាកាស; ការធ្វើដំណើរតាមអាកាសដោយយន្តហោះ ។ អាកាសជននិន ឬ ––ជននី ( ––ជៈនៈ–– ) ចន្លោះដែលខ្យល់ចេញចូលបាន, ចន្លោះសម្រាប់បញ្ចេញបញ្ចូលខ្យល់; ទ្វារ; បង្អួច ។ អាកាសដ្ឋកទេវតា (—ស័ត-ឋៈកៈ—) ទេវតាដែលស្ថិតឬអាស្រ័យនៅនាអាកាស ។ អាកាសទីប ឬ ––ប្រទីប ប្រទីបឬគោមដែលអុជដាក់កណ្ដាលវាលឬគោមដែលចងព្យួរនឹងដងខ្ពស់ក្នុងទីវាល ។ អាកាសទេស ឬ ––ប្រទេស ទីវាល; ទីទំនេរ ។ អាកាសធាតុ ធាតុអាកាស (រាប់បញ្ចូលក្នុងពួកធាតុ ៥ យ៉ាងគឺ ដី, ទឹក, ភ្លើង, ខ្យល់, អាកាស) ។ អាកាសធាតុសាស្ត្រ វិទ្យាសាស្ត្រសម្រាប់សិក្សាពិនិត្យរិះរកខាងអាកាសធាតុ ។ អាកាសនិន្នាទ ឬ ––សព្ទ សូរគឹកកងឯអាកាសឬសូរសព្ទឯអាកាស (សូរផ្គរឬរន្ទះ) ។ អាកាសបថ (––បត់) ឬ ––មាគ៌ា ផ្លូវអាកាស ។ អាកាសបថិក (––ប៉ៈ––) ព្រះអាទិត្យ ។ អាកាសពទ្ធលក្ស ឬ ––ល័ក្ស (––ព័ត-ធៈល័ក) ការសម្លឹងស្ទង់មើលទៅទីឆ្ងាយ, ការស្ទង់ចម្ងាយ ។ អាកាសយាត្រា ការទៅដោយអាកាសយាន (ព. ស. ស. ) ។ អាកាសយាន យានដែលទៅតាមអាកាសបាន, យន្តហោះ (ព. ស. ស. ) អាកាសយានចរណ៍ (––នៈ––ច) ការត្រាច់ទៅដោយអាកាសយាន, ការធ្វើដំណើរតាមអាកាសដោយយន្តហោះ ។ អាកាសយានដ្ឋាន (—ន៉័ត-ឋាន) ឋាននៃអាកាសយាន, ចំណតអាកាសយាន, ទីសម្រាប់យន្តហោះចុះចតនិងចេញដំណើរទៅ ។ អាកាសយានវិជ្ជា ឬ ––វិទ្យា វិជ្ជាផ្នែកខាងធ្វើអាកាសយាននិងផ្នែកខាងត្រាច់ទៅឰដ៏អាកាស ។ អាកាសយានិក អ្នកទៅមកដោយអាកាសយាន, អ្នកជិះយន្តហោះ; អ្នកបើកបរយន្តហោះ; បើស្ត្រីជា អាកាសយានិកា (ព. ស. ស. ) ។ អាកាសវេហាស៍ (––ហ៊ា) កណ្ដាលអាកាស (ព. ទេ. ឬ ព. កា. ) ។ ម. ព. វេហា ឬ វេហាស៍ ផង ។ អាកាសស័យន៍ ឬ ––សយនៈ, ––សយនា (-សៈយ៉ៈន៉ៈ ឬ សៈយ៉ៈន៉ា) ការដេកហាលឬសំដិលខ្លួនកណ្ដាលវាល, ការដេកហាលអាកាស ។ អាកាសានញ្ចាយតន ឬ ––យតនៈ (––ន៉័ញ––ចាយ៉ៈតៈន៉ៈ) ការផ្គងអារម្មណ៍សំដៅឆ្ពោះត្រង់ទៅរកអាកាសរំពឹងរឿយៗថា "អាកាសឥតមានទីបំផុតៗ..." (ព. ពុ. ជាឈ្មោះនៃអរូបជ្ឈានទី ១ ក្នុងអរូបជ្ឈាន ៤) ។ ល ។ (ព. កា. ប្រើជា អាកាសេ "នាអាកាស, ក្នុងអាកាស" ឬ អាកាសោ, អាកាសា "អាកាស" ក៏បាន) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
មធ្យោបាយ វល្លិ ស្រួច ពស់ វាចា គាំ ស្ថាន ឋាន សំដី ទូ ត្រចៀក សូន្យ ក្សត្រិយ៍ សារ ព័ណ៌ សសរ អង្ករ ចាយ តឹង ប្រវែង ទ្វីប លាន ប្ដី សភាព
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.