អាលបន
[—ល៉ៈប៉ៈន៉ៈ]- ន ( សំ. បា. អាលបន ) ការនិយាយស្ដី; ការនិយាយរួសរាយ; រាក់ទាក់; សន្ទនា ។ បា. (ព. វ. ) ការហៅរកឬនិយាយឆ្ពោះទៅរក, ដូចជា នាង, ឯងមកពីណា? ឬ ឯងមកពីណានាង?; នាង ជា អាលបនៈ ( ហៅ សម្ពោធន ក៏បាន សំ. បា. ហៅបានដូចគ្នា ) ។ ក្នុងវិធីប្រែបាលីឬតែងសេចក្ដីទេសនាមានកំណត់ឲ្យប្រើពាក្យ អាលបនៈ ថា "បពិត្រ, ម្នាល, នែ, ហៃ"បពិត្រព្រះសម្មតិទេព; ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ, នែកូន; ហៃបា ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
- ន អាលបននិបាត និបាតសព្ទមានសេចក្ដីជា អាលបនៈ, ដូចជា វ៉ី, វ៉ឺយ, ហឺយ!, ហេ!, ហ៊េ!, នែ! ជាដើម (ម. ព. ទាំងនេះ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
អន្ធោ អប្រតិ អប្បមាណ អសនី អសុទ្ធិ អស្សាមិក កាកបាទ អាគារ អាកាសធាតុត្រជាក់ អភិសមាចារ ម៉្លោះ អរិយក អាសី អាស្យាទិគ អាហារូបត្ថម្ភ ឥស្សរិយ អ៊ីចុះ សកត្ថ ឧត្តាស បក្ក រដាច់ អុបឆឺយ ឯវំ ឩរុ
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.