Skip to content

អាស្រ័យ

[—ស្រៃ]
  1. ន ( សំ. អាឝ្រយ ឬជា អាឝយ មានសេចក្ដីស្រដៀងគ្នា; បា. អាសយ ) ទីតាំង; ទីសម្នាក់, ទីនៅ, ទីជ្រក; ទីពឹងពាក់, ទីពំនាក់ ។ ខ្មែរប្រើជា កិ. សំដៅសេចក្ដីច្រើនយ៉ាងគឺ "ពឹងពាក់, ជ្រកកោន, ប្រព្រឹត្តទៅបានដោយសារ"
    បុត្រអាស្រ័យមាតាបិតា; សិស្សអាស្រ័យគ្រូ; ខ្ញុំរកប្រាក់បានអាស្រ័យកម្លាំងរែកសែង ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  2. ន នៅ, សម្នាក់ ឬសំចតនៅ, សម្រាកនៅ
    ខ្ញុំមកអាស្រ័យផ្ទះអ្នក៣ដងនេះហើយ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  3. ន បរិភោគភោជនាហារ
    ឯងរាល់គ្នា ចាំអីក៏មិនអាស្រ័យបាយពីថ្ងៃពីភ្លឺឲ្យហើយទៅ ! ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  4. ន ដេក
    យប់ជ្រៅណាស់ហើយ នាំគ្នាអាស្រ័យដំណេកទៅ! ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  5. ន ជួយគ្នាឬពឹងពាក់គ្នាទៅវិញទៅមក
    ខ្ញុំអាស្រ័យអ្នកៗអាស្រ័យខ្ញុំ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
  6. ន ប្រើជា និ. ក៏មាន "ព្រោះ, ព្រោះតែ, ព្រោះហេតុតែ, ដោយសារ, ដោយសារតែ"
    វារិជាតមានឈូកនិងព្រលិតជាដើម ដុះលូតលាស់អាស្រ័យទឹកនិងភក់ ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

នីតិបុគ្គល បិទ ដាំ បន្ត ទម្លាប់ ពណ៌ កង ដំរី ម្ខាង អាការ បច្ចេកទេស សូម ប្រុស ច្បាស់ នាយ ឯកសារ កំណើត ការពារ កាព្យ បង្ក កាប់ ទ្រព្យសម្បត្តិ ផ្ដើម ភ្នំ

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.