ឥន្ទវង្ស
[អិន-ទៈវង់]- ន ( បា. ឥន្ទវំស < ឥន្ទ "ព្រះឥន្ទ" + វំស" ប៉ី; ខ្លុយ; ស្រឡៃ"; សំ. ឥន្ទ្រវំឝ ) ឆន្ទឬកាព្យមានលំនាំសូរសំឡេងបទប្រៀបដូចជាសូរសព្ទប៉ីឬស្រឡៃនៃព្រះឥន្ទ ។ ជាឈ្មោះឆន្ទឬគាថាមួយយ៉ាង សម្រាប់ប្រើបានងាយខាងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលី ឬប្រើជាភាសាខ្មែរក៏បាន ប៉ុន្តែពិបាកតែងណាស់; បួនបាទគឺបួនឃ្លាកាព្យជាមួយគាថា, ក្នុងបាទមួយៗ មាន ១២ អក្សរ, ត្រង់អក្សរទី១, ២, ៣ និងទី ៤, ៥, ៦ ជា ត-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១ និងទី ២ ជាគរុ ទី ៣ ជាលហុ ( គរុដើម គរុកណ្ដាល លហុចុង ); ត្រង់អក្សរទី ៧, ៨, ៩ ជា ជ-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១ និងទី ៣ ជាលហុ ទី២ ជាគរុ ( លហុដើម គរុកណ្ដាល លហុចុង ); ត្រង់អក្សរទី ១០,១១,១២ ជា រ-គណៈ គឺគណៈដែលមានអក្សរទី ១ និងទី ៣ ជាគរុ ទី២ ជាលហុ (គរុដើម លហុកណ្ដាល គរុចុង ); ទាំងបួនបាទ មានកំណត់ដូចគ្នា ( ពាក្យប្រាប់មេឥន្ទវិសច្ឆន្ទនេះថា សាយិន្ទវំសា ខលុ យត្ថ តា ជរា ) ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
អាវាសិក— អាវេសិក— អាវេសិកា អាសភិវាទ អាសាឡ្ហា អាសិដ្ឋៈ អាស្រូវ– អាឡារិកា ឥត្ថាគារ ឥទ្ធិបាទ ឥន្ទចាបៈ ឥន្ទបត្ត ឥន្ទវជីរ ឥន្ទាវុធ ឥន្ទ្រា– ឥរិយាបថ– ឥស្សរិយ– អ៊ិះអ៊ុះ អ៊ឹកអធឹក អឺងអ័ព្ទ ឧក្កដ្ឋៈ ឧក្កដ្ឋ– ឧក្កាបាត ឧត្តរទិស
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.