Skip to content

ឧបវាទ

[អ៊ុប៉ៈវាត]
  1. ន ( សំ. បា. ) ការពោលតិះដៀល, ការពោលទោស, ពាក្យតិះដៀល, ពាក្យពោលទោស ។ ប្រើជា គុ. ក៏មាន : ពាក្យឧបវាទ ពាក្យតិះដៀល ។ ព. កា. ដាស់សា្មរតី : ឧបវាទជាពាក្យគួរចៀសវាង បើភ្លាត់គួររាងលែងពោលទៀត ព្រោះជាសម្ដីនាំចង្អៀត បើចេះតែឆ្លៀតនាំព្រួយចិត្ត ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អ៊ុប៉ៈវាទ ដូចជា ឧបវាទការណ៍ ហេតុនៃឧបវាទ ។ ឧបវាទន្តរាយ ( –ទ័ន-តៈរ៉ាយ ) អន្តរាយដែលកើតមានព្រោះការពោលតិះដៀលព្រះអរហន្ត( ព. ពុ. ) ។ ឧបវាទទោស ទោសដែលកើតព្រោះឧបវាទ ។ ឧបវាទភ័យ ភ័យដែលកើតអំពីឧបវាទ; ការខ្លាចឧបវាទ ( ព. ផ្ទ. អនុបវាទ ) ។ ល ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

ឧត្ដល ឧទរា– ឧទាន– ឧបឃាត ឧបទិស ឧបធិ– ឧបធិក ឧបមាន ឧបមៃយ ឧបយោគ ឧបរិម ឧបរោធ ឧបហាស ឧបាហន ឧភតោ– ឧឡារ– អុ៎ះ! អូ៎យ! អ៊ូយ! ឩរព្យ ឩសវ័ត អូ៎ះ! អៀវ ! អេ៎ប!

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.