ឧបសគ្គ
[អ៊ុប៉ៈស័ក]- ន ( បា. ឧបសគ្គ; សំ. ឧបសគ៌ ) ឧបទ្រព, ចង្រៃ; គ្រឿងទើសទាក់, គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំងដំណើរ : ពីម្សិលមិញ ខ្ញុំមកមិនរួច ព្រោះមានឧបសគ្គ។ ( ព. កា. ) : ឧបសគ្គជាថ្នាក់នាំជំទាស់ រារាំងឲ្យងាស់ស្ទោកកិច្ចការ ទោះជនកំពុងកាន់ធម៌អាថ៌ អាចារ្យក៏ដោយដូចជាគ្នា ។ ព. វ. ឈ្មោះសព្ទពួកមួយ សម្រាប់ប្រើចំពោះតែជាបុព្វបទរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមនាមសព្ទនិងកិរិយាសព្ទតាមគួរដល់ការប្រកប, ដូចជា អតិ, អនុ, អភិ ជាដើម : អតិកល្យាណ, អតិជាតបុត្ត; អនុគ្រោះ, អនុជ, អនុជាតបុត្ត; អភិរោធ, អភិវន្ទ, អភិវាទ ។ ល ។ ( ម. ព. ទាំងនេះនិង បុព្វបទ ) ។ ឧបសគ្គការណ៍ ឬ –ហេតុ ( –ស័ក-គៈ– ) ហេតុជាគ្រឿងជំទាស់ ។ ឧបសគ្គនិបាត ( –ស័ក-គៈ– ) និបាតសព្ទជាឧបសគ្គៈ ( ព. វ. ) ។ ឧបសគ្គសព្ទ ( –ស័ក-គៈ– ) សព្ទជាឧបសគ្គៈ ( ព. វ. ) ។ ល ។វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត
Look up another word in the Khmer Dictionary
More words
រយោង សុវត្ថិ មេអំបៅ ពិសី ចរិយ អាចម៍ដី បំបោល បង្ហិន រំលាង បាឡាត់ លិទ្ធ ប្រតិប័ទ លៀង ផាយ អត្តា រសេមរសាម ព្រះរាជនិពន្ធ ផ្ដាសា ទ្វី លក្ខណា ប្រីជា យោធ អាម សេវ
Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.