Skip to content

ឧបាសក

[អ៊ុបាសក់]
  1. ន ( សំ. បា. ) អ្នកអង្គុយជិតឲ្យប្រើប្រាស់, អ្នកបម្រើ, អ្នកប្រដិតប្រជីបម្រើបម្រាស់, សិស្សសាសនា ។ ព. ពុ. អ្នកដល់ព្រះរត្នត្រ័យជាទីពឹងឬជាទីរឭក គឺគ្រហស្ថដែលចូលកាន់ពុទ្ធសាសនាស៊ប់ ហើយកាន់សីលធម៌ខ្ជាប់ខ្ជួនតាមច្បាប់សម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកជនជាគ្រហស្ថ ( ខ្មែរហៅកាត់ខ្លីថា បាសក សំដៅសេចក្ដីថា "គ្រហស្ថ"; បើស្រ្តីជា ឧបាសិកា, ហៅកាត់ខ្លីថា សិកា "គ្រហស្ថស្រី" ) ព. ពុ. បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អ៊ុប៉ាសៈកៈ ដូចជា ឧបាសកគុណ គុណធម៌សម្រាប់ឧបាសកឬរបស់ឧបាសក ។ ឧបាសកប្បដិបត្តិ ឬ –ប្រតិបត្តិ ប្រតិបត្តិរបស់ឧបាសក ។ ឧបាសកភាព ភាពជាឧបាសក ។ ឧបាសកសម្បតិ្ត ឬ –សម្បទា ការបរិបូណ៍ដោយឧបាសកគុណ ។ ឧបាសកសីល សីលសម្រាប់ឧបាសក គឺនិច្ចសីល, ឧបោសថសីល ឬអតិរេកសីល( សីល ៥, សីល ៨ ឬ សីល ១០ ) ។ ( ព. កា. ) : ឧបាសកផ្ទុយគ្នាពីទាយក ដែលគ្រាន់តែជក់ចិត្តឲ្យទាន ប៉ុន្តែគេអាចហៅរួមបាន បាសកទាយកទាយិកា ។ ព្រោះសុទ្ធតែពួកសប្បុរស មានចិត្តស្រស់បស់ឆ្ពោះសាស្នា កាន់សីលឲ្យទានរួបរួមគ្នា សាមគ្គីសមគ្គាបង្កើតសុខ ។
    វចនានុក្រម សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួនណាត

Look up another word in the Khmer Dictionary

More words

ស្កូវ យន់ អង្សា ជើងសក់ ទត្ត ពោធិ៍ គាំពារ ចន្លុះ ឈ្លើង ភេ ជីដូនមួយ បៅ អធ្រាត្រ សន្លឹម ដើមចោទ ប្រចណ្ឌ និបាត តថា ស្អិតស្អាង តេន អរជូន ទុក្ខំ តានតឹង ទម

Source: Samdech Chuon Nath Khmer dictionary and Khmer lexicons.