counterpunch

ការវាយបក

1. noun ការវាយបក, កណ្តាប់ដៃវាយបក
   a punch or hit delivered immediately after dodging or parrying an opponent's blow
   ការដាល់ ឬវាយតបភ្លាមៗបន្ទាប់ពីគេចផុតពីការវាយរបស់គូប្រកួត
   The boxer knocked out his rival with a swift counterpunch.
   កីឡាករប្រដាល់បានផ្តួលគូប្រកួតឱ្យសន្លប់ដោយកណ្តាប់ដៃវាយបកយ៉ាងរហ័ស។
2. verb វាយបក, ដាល់បក
   to deliver a blow in response to an attack
   វាយតបតភ្លាមៗដើម្បីឆ្លើយតបនឹងការវាយលុក
   He waited for his opponent to make a mistake before counterpunching.
   គាត់បានរង់ចាំគូប្រកួតភ្លាត់ស្នៀត មុនពេលវាយបកទៅវិញ។

Synonyms: counterattack, retaliate, counterblow

Forms: counterpunched, counterpunching, counterpunches