debar

រារាំង

1. verb រារាំង, ហាមឃាត់, ដកសិទ្ធិ
   to officially exclude or prevent someone from doing something
   រារាំង ឬដកហូតសិទ្ធិនរណាម្នាក់ជាផ្លូវការមិនឱ្យចូលរួម ឬធ្វើអ្វីមួយ
   His criminal record debarred him from holding public office.
   ប្រវត្តិឧក្រិដ្ឋកម្មបានរារាំងគាត់មិនឱ្យកាន់តំណែងសាធារណៈ។

Synonyms: bar, exclude, ban, prohibit, preclude

Antonyms: admit, allow, permit

Forms: debarred, debarring, debars