druggy

អ្នកញៀនថ្នាំ

1. noun អ្នកញៀនថ្នាំ, ជនញៀនថ្នាំ
   a person who regularly takes illegal drugs
   មនុស្សដែលប្រើប្រាស់ថ្នាំញៀនខុសច្បាប់ជាប្រចាំ
   The park was once frequented by druggies.
   សួនច្បារនោះធ្លាប់ជាកន្លែងដែលអ្នកញៀនថ្នាំតែងតែទៅ។
2. adjective បែបញៀនថ្នាំ, ស្រវាំងៗ
   characteristic of or associated with drugs or drug users
   ដែលទាក់ទងនឹងថ្នាំញៀន ឬមានសភាពស្រដៀងនឹងអ្នកប្រើថ្នាំញៀន
   The music had a slow, druggy rhythm.
   តន្ត្រីនោះមានចង្វាក់យឺតៗបែបស្រវាំងៗ។

Synonyms: addict, junkie, stoner, dazed

Antonyms: sober

Forms: druggies, druggier, druggiest