reins

ខ្សែបង្ហៀរ

1. noun ខ្សែបង្ហៀរ, ខ្សែបង្ហៀរសេះ, អំណាចគ្រប់គ្រង
   long straps attached to a horse's bit; the power to direct and control
   ខ្សែសម្រាប់បញ្ជាសេះ ឬអំណាចក្នុងការដឹកនាំនិងគ្រប់គ្រង
   The new manager took over the reins of the company.
   អ្នកគ្រប់គ្រងថ្មីបានកាន់កាប់អំណាចគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុន។
2. verb ទាញបង្ហៀរ, ទប់ស្កាត់, គ្រប់គ្រង
   third-person singular of rein; checks, curbs, or controls
   កិរិយាស័ព្ទ rein បុរសទីបីឯកវចនៈ មានន័យថាទប់ស្កាត់ ឬគ្រប់គ្រង
   He reins in his spending during difficult times.
   គាត់កាត់បន្ថយនិងទប់ស្កាត់ការចំណាយរបស់គាត់ក្នុងគ្រាលំបាក។

Synonyms: straps, controls, harness, curbs, restrains

Forms: rein, reined, reining