shattering

បែកខ្ទេចខ្ទី

1. adjective បែកខ្ទេចខ្ទី, រញ្ជួយចិត្ត, ហត់នឿយខ្លាំង
   causing extreme destruction, shock, or exhaustion
   ដែលបំផ្លាញខ្ទេចខ្ទី បង្កភាពតក់ស្លុត ឬហត់នឿយខ្លាំង
   It was a shattering piece of bad news.
   វាជាដំណឹងអាក្រក់មួយដែលធ្វើឱ្យរញ្ជួយចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។
2. verb កំពុងបែកខ្ទេច, កំពុងបំបែក
   present participle of shatter
   កិរិយាសព្ទកំពុងបន្តនៃ shatter; កំពុងបែកជាបំណែកតូចៗ
   The glass is shattering into small pieces.
   កញ្ចក់កំពុងបែកខ្ទេចជាបំណែកតូចៗ។

Synonyms: devastating, crushing, shocking, fracturing, breaking

Antonyms: restoring, soothing, healing

Forms: shatter, shatters, shattered